[FOTO] Za nami polsko-czeskie uroczystości ku czci św. Melchiora

Niedzielne uroczystości ku czci św. Melchiora Grodzieckiego rozpoczęły się jednoczenie po polskiej i czeskiej stronie Olzy. W sanktuarium Matki Bożej Cieszyńskiej przy parafii św. Marii Magdaleny odmówiono Koronkę do Bożego Miłosierdzia i odprawiono nabożeństwo ku czci cieszyńskiego męczennika. Biskupi Roman Pindel i Piotr Greger modlili się także w kaplicy św. Melchiora. W tym samym czasie modlitwy rozpoczęła się w czeskocieszyńskim kościele.

Następnie ulicami Cieszyna i Czeskiego Cieszyna wyruszyły barwne transgraniczne procesje z relikwiami świętego. Wzięli w niej udział biskupi, kapłani, diakoni, klerycy, siostry zakonne, nadzwyczajni szafarze Komunii Świętej, przedstawiciele władz samorządowych oraz wierni.

Symbolicznym momentem uroczystości było spotkanie polskich i czeskich uczestników na moście Przyjaźni na Olzie - dawnym przejściu granicznym. Stamtąd połączona procesja udała się do kościoła w Czeskim Cieszynie, dawnej świątyni jezuickiej.

Uroczystej Mszy św. w kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa przewodniczył biskup ostrawsko-opawski Martin David. Duchowny serdecznie powitał wszystkich uczestników wspólnej uroczystości. Podkreślił, że szczególną wartością jest wspólne spotkanie wiernych w czasie, gdy różnego rodzaju dezinformacja próbuje dzielić ludzi. Przypomniał, że chrześcijan łączą łaska, wiara i nadzieja, a także postać cieszyńskiego męczennika.

Homilię wygłosił bp Roman Pindel, który, nawiązując do odczytanego fragmentu Ewangelii według św. Mateusza, podjął temat braterskiego upomnienia.

Na zakończenie uroczystości czeskocieszyński proboszcz ks. Jan Svoboda powtórzył, że cieszyński męczennik łączy wiernych mieszkających po obu stronach Olzy i państwowej granicy, a coroczne spotkanie daje okazję do wzajemnego umacniania się i budowania wspólnoty na płaszczyźnie duchowej.

Melchior Grodziecki urodził się w Cieszynie w 1584 r. Ukończył jezuickie kolegium w Wiedniu, a następnie wstąpił do jezuickiego nowicjatu w Brnie. W 1614 r. otrzymał święcenia kapłańskie. Był duszpasterzem w Pradze i niedalekiej wsi Kopanina. Po wypędzeniu jezuitów z Czech w 1618 r. wyruszył na Węgry. Jednak po krótkim pobycie w Brnie znalazł się w 1619 r. w Homonnie, skąd w tym samym roku udał się do Koszyc jako kapelan wojskowy.

Tam też we wrześniu 1619 roku - wraz z dwoma innymi kapłanami - Chorwatem Markiem Kriżem i Węgrem Stefanem Pongraczem - dostał się w ręce żołnierzy Betlena Gabora, księcia Siedmiogrodu. Po okrutnych torturach, połączonych z próbami nakłonienia do rezygnacji z wiary katolickiej, wszyscy trzej kapłani zostali zamordowani, a ich zwłoki zbezczeszczono.

W styczniu 1905 r. papież Pius X ogłosił beatyfikację trzech Męczenników Koszyckich, a w lipcu 1995 r. w Koszycach Jan Paweł II dokonał ich kanonizacji.